Podczas debaty w Parlamencie Europejskim na temat 
Akcji zwalczania głodu i ubóstwa na świecie głos zabrał Poseł Filip Kaczmarek

23.02.2004 

Treść wystąpienia:

Kaczmarek (PPE-DE). - Panie Przewodniczący, Pani Komisarz, Szanowni Państwo, chciałbym zwrócić Państwa uwagę na rolę nowych państw członkowskich Unii Europejskiej w realizacji współpracy rozwojowej. Cieszę się, że ostatnio niektóre nowe państwa członkowskie zdecydowanie zwiększyły wydatki budżetowe przeznaczone na cele polityki rozwojowej. Z drugiej strony jednak wiedza społeczeństw tych państw na temat współpracy rozwojowej jest bardzo ograniczona. W przekonaniu wielu ludzi pomoc polega wyłącznie na pomocy humanitarnej. Szlachetne porywy serca i ofiarność ludzi w przypadku klęsk naturalnych czy humanitarnych są godne pochwały, ale ważne jest, aby ludzie zrozumieli, że celem strategicznym jest wyeliminowanie skrajnego ubóstwa i głodu. 

Myślę, że warto mieszkańcom nowych państw członkowskich uświadomić, że bieda, która występuje również w krajach europejskich jest jednak biedą innego rodzaju niż ta, która jest obecna w najbiedniejszych krajach świata. To prawda, że w Polsce żyje 5 milionów rodzin, które muszą przeżyć za równowartość 2,5 euro dziennie na osobę. Niemniej 2,5 euro w Polsce to znacznie więcej niż 2,5 euro w najbiedniejszych krajach świata. Dlaczego? Otóż dlatego, że w Polsce zdecydowana większość kobiet i mężczyzn ma dostęp do wody, energii elektrycznej, gazu, dróg, edukacji, służby zdrowia, opieki społecznej. Różnica między infrastrukturą techniczną i społeczną w nowych państwach członkowskich Unii i w krajach najbiedniejszych jest o wiele większa niż to się powszechnie wydaje. Upowszechnienie wiedzy na temat współpracy rozwojowej w nowych państwach członkowskich jest zadaniem na tyle ważnym, że zarówno Rada, Komisja, Parlament Europejski, jak i rządy państw członkowskich powinny zaangażować się w jak najlepsze zrealizowanie tego zadania. Wiem, że komisarz Michel dostrzega tę kwestię. 

Polska jest krajem, gdzie Solidarność i realizacja idei solidarności rozpoczęta 25 lat temu przyniosła olbrzymie pozytywne zmiany w sferze ekonomicznej, politycznej i społecznej. To Lech Wałęsa zawsze powtarzał, że ludzie potrzebują wędki, a nie tylko ryby. Walcząc z głodem i skrajną biedą na świecie powinniśmy o tym pamiętać, aby obok doraźnej pomocy zawsze rozbudowywać lokalne możliwości. Dzięki temu mieszkańcy najbiedniejszych krajów świata będą mogli sami sobie pomagać, a my unikniemy zjawiska nazywanego przez naukowców "modernizacją zależności".